چگونه در مقاله به منابع و متون #استناد بدهیم؟

استناد (Citation) به معنی سند قرار دادن سخن یا متنی پیشین است. نویسندگان به آثاری که ربطی موضوعی با نوشته آنان دارد ارجاع می دهند و  کتابشناسی یا فهرست مآخذ (Bibliography; References) فهرست منابعی که در متن به آنها ارجاع داده شده است.

دلایل مختلفی برای استناد دادن ذکر شده است: برای حفظ امانت (سرقت علمی در کشور ما یک مشکل حاد است)، احترام به دیگران، برای مستند کردن مطالب، پشتیبانی از ادعاها و یافته های خود، تأیید یا رد نظر دیگران و اینکه متهم به سرقت علمی و محتوایی نوشیم.

همیشه فرمت رفرنس ها را با مجله هدف از نظر ارجاع درون متنی و برون متنی کنترل نمایید.

از نرم افزار های مدیریت اطلاعات علمی مثل اندونت ، مندلی یا زوترو استفاده کنید. این نرم افزارها ویرایش، فرمت بندی، اضافه کردن و حذف رفرنس ها را آسان می کند و در وقت شما صرفه جویی می کند.

برخی مجلات در تعداد ماخذ محدودیت ایجاد می کنند. حتما با مجله هدف کنترل نمایید.


سبک های مختلف #استناددهی Citation styles وجود دارد: 

APA Citation Style

 MLA Citation Style 

Chicago Citation Style 

CSE/CBE Citation Style

اینکه چه سبکی را انتخاب کنید بستگی به مجله هدفی دارد که قرار است مقاله خود را منتشر کنید.


دستور عمومی برای ارجاع درون متنی یا به شکل (نویسنده ، تاریخ) یا به صورت عددی است. یعنی اولین رفرنسی که استفاده می کنید شماره یک به خود می گیرد.

در مورد ارجاع برون متنی حتما به نوع منبع توجه داشته باشید. شما به تدریج وقتی فهرست ماخذ مقالات را نگاه می کنید می توانید تشخیص دهید که نوع منبع، مقاله، کتاب، پایان نامه یا کنفرانس است. 

دستور عمومی برای ارجاع برون متنی (یعنی در فهرست ماخذ): 

نام خانوادگی، نام نویسنده (سال). عنوان مقاله. عنوان نشریه، سال (شماره): صفحه.

نام خانوادگی، نام نویسنده (سال). عنوان کتاب. محل نشر: ناشر.

نام خانوادگی، نام نویسنده پایان نامه. عنوان پایان نامه. (مقطع تحصیلی، دانشگاه، سال)


/ 0 نظر / 27 بازدید